"Tha an lorg-suaicheantais seo mar shamhla air an dualchas mhòr dheamocratach às am faigh sinn ar n-aigne agus ar brìgh.

Na cheann tha na faclan seo leis a bheil an reachdas-stèidheachaidh againn a’ tòiseachadh air an gràbhaladh:

'Bidh Pàrlamaid Albannach ann'

Rè nam bliadhnaichean mòra, bha na faclan seo nan dòchas an toiseach, an uair sin nan creideamh, an uair sin nan geall. A-nis tha iad ann am bith.

Is e àm eachdraidheil a tha seo gun teagamh sam bith.

An-diugh, tha sinn a’ toirt sùil nar dèidh air an t-strì fhada a thug sinn gus a’ Phàrlamaid seo fhaighinn, tro na h-oidhirpean a rinn an fheadhainn a thug an deamocrasaidh a dh’Alba, dhan Phàrlamaid eile air an deach crìoch chonnspaideach a chur faisg air trì ceud bliadhna air ais.

An-diugh, tha sinn a’ toirt sùil air adhart dhan àm a bhios an-diugh ga mheas mar an t-àm a thàinig tionndadh air gnothaichean; an latha a thàinig an deamocrasaidh air ais a dh’Alba nuair a chuir sinn beothachd às ùr ris an àite a th’ againn san Rìoghachd Aonaichte seo againn.

Tha barrachd na ar poileataics agus ar laghan an lùib seo. Tha seo mu dheidhinn cò sinn, agus mar a bhios sinn gar giùlan fhèin. Ann an sàmhchair an latha an-diugh, dh’fhaoidte gun cluinn sinn mac-talla no dhà bhon àm a dh’fhalbh:

Iolach an fhir-thàthaidh ann an gleadhraich nan gàrraidhean mòra bhàtaichean air Abhainn Chluaidh;

Cainnt na Maoirne agus a h-anam san fhearann; Deasbadan an t-Soillseachaidh nuair a bha Dùn Èideann agus Glaschu nan lòchran anns an saoghal innteachail san Roinn Eòrpach.

Iolach mòr nam Pìob

Agus air ais do na glaodhan o chionn fhada ann an cogaidhean Bhrùis agus Ualais

Buinidh an t-àm a dh’aom dhuinn. Ach an-diugh tha guth ùr san tìr, guth Pàrlamaid deamocrataich. Guth gus cruth a chur air Alba, guth dhan ùine a tha romhainn.

Thuirt Walter Scott gur h-e dìreach fear gun anam aig nach biodh bàidh ri tìr a dhùtchais. Dhomhsa, do dh’ Albannach sam bith, is e latha pròiseil a th’ ann an-diugh; ceum ùr air an turas a thòisicheadh o chionn fhada agus air nach tig crìoch. Is e latha mòr dhan a h-uile duine againn a th’ ann.

Pàrlamaid Albannach. Chan ann mar cheann-uidhe: mar inneal gus cinn-uidhe eile a thoirt gu buil. Agus buinidh iadsan dhan lorg-shuaicheantais cuideachd. Fìghte nan cuid chluaran samhlaidheach tha na ceithir faclan a leanas:

'Gliocas. Ceartas. Iochd. Ionracas.'

Bha Burns air sin a thuigsinn. Chuala sinn an-dràsta – is e air a sheinn gu h-àlainn – fear de na h-òrain as buaine a rinn e riamh. Aig cridhe an duain ud tha feallsanachd gu math Albannach: gu bheil ionracas agus urram sìmplidh nam buaidhean prìseil, nach fhaighear mar thoradh air breith no air sochair ach a tha mar phàirt den anam.

Chreid Burns gun toireadh seagh agus fiach a’ bhuaidh a-mach air a’ cheann thall. Chreid e gun robh sin aig cridhe poileataics; agus às an aonais, nach biodh an obair againn ach suarach.

'Gliocas. Ceartas. Iochd. Ionracas. Luachan nach tèid bàs a-chaoidh. Dòchas urramach dhan fhòram dheamocratach seo, a chaidh a bhreith agus linn ùr dìreach air fàire.

Chan eil sinn gun mheang. Bidh sinn a’ dèanamh mhearachdan. Ach cumaidh sinn cuimhne gu sìorraidh air na dh’fhàg an seo sinn: an t-strì gus an rud ceart a dhèanamh airson muinntir na h-Alba; spèis a ghabhail do na tha iad ag iarraidh; an crann aca a dhèanamh nas fheàrr agus cur ri maitheas a’ chumantais.

Tha togail agam ris na làithean a tha air thoiseach nuair a bhios deasbadan, coiteachadh agus brìoghmhorachd a’ dol nan seirm san t-Seòmar seo. Nuair a bhios fir agus mnathan na h-Alba a’ coinneachadh a dh’obair còmhla gus saoghal a thogail san ùine romhainn a tha stèidhichte air na bun phrionnsabalan mu cheartas sòisealta.”